Szczeciński akcent w międzynarodowym projekcie teatralnym

Bardzo miło jest nam poinformować, że Beata Taczalska, aktorka Teatru Ruchu i Maski Maszkaron przy Pracowni Teatralnej Marcela Mroczka, jako jedyna osoba z Polski dostała się na międzynarodowy projekt „Our Mask” we współpracy z Erasmus+. Projekt ten prowadzony jest przez stowarzyszenie Nomadways w Brivezac (Francja), skupiającym się w swojej pracy na innowacyjnych metodach aktywizacji społecznej poprzez sztuki wizualne, w tym performing arts.W lipcu – przez trzy tygodnie – Beata wraz z innymi zaproszonymi z Europy (łącznie 24 osoby m.in. z Niemiec, Portugalii, czy Bułgarii) skupi się na studiowaniu różnych rodzajów masek: neutralnej, larwalnej i ekspresyjnej. [więcej]

„Hobbity i ich dziedzictwo” – Dzień Czytania Tolkiena w Pałacu

Towarzystwo Tolkienowskie, brytyjskie stowarzyszenie miłośników twórczości J.R.R.Tolkiena, ustanowiło w 2003 roku nieoficjalne święto – Dzień Czytania Tolkiena. Przypada ono zawsze 25 marca (25 dzień miesiąca Rethe), czyli w święto zakończenia Wojny o Pierścień. Corocznie wydarzenie to pobudza rzesze fanów do spotkania, rozmowy i odczytania swoich ulubionych fragmentów twórczości Tolkiena. Tegoroczny Dzień poświęcony został hobbitom i ich stylowi życia. W ramach obchodów tego święta Teatr Opowieści Rolplej z Pracowni Teatralnej zaprosił dwóch prelegentów, by opowiedzieli parę słów o tych stworzeniach. Wojciech Zacha przybliżył nam tolkienowski obraz niziołków- ich historię, mentalność i ciekawostki z nimi związane. Choć zauważył, że są one najmniej interesującą rasą w Śródziemiu, to rozumie Tolkienowski zabieg uczynienia z nich najważniejszymi bohaterami sagi. Drugi prelegent, Kosma Sochański, poświęcił swoją prelekcję ewolucji i interpretacji wizji niziołków w systemach RPG. Mogliśmy się zatem dowiedzieć, że w jednych światach (settingach) są one odwzorowaniem 1:1 wizji Tolkienowskiej, w innych zaś stają się albo barbarzyńskimi kanibalami, albo jeźdźcami raptorów. [więcej]

„Maszkaronowe zatargi z teatrem”

„Widać, że macie coś ważnego do powiedzenia” powiedziała jedna z jurorek podczas XV Ogólnopolskich Młodzieżowych Zatargów z Teatrem w Bolesławcu, obejrzawszy spektakl „Fantazja polska” przygotowany przez Teatr Ruchu i Maski Maszkaron. Pałacowa grupa udała się do polskiej stolicy ceramiki pod koniec marca, by stanąć w szranki z piętnastoma innymi zespołami z Polski. Choć pogoda wprowadzała raczej ponury nastrój, to na scenie wrzało od siły prezentacji oraz pozytywnej energii organizatorów – Miejskiego Domu Kultury im. S. Wyspiańskiego. To zresztą temu patronowi były poświęcone tegoroczne Zatargi, bowiem rok 2018 został okrzyknięty Rokiem Wyspiańskiego – podtytuł festiwalu brzmiał „Przyszliśmy tu na wesele…”. Każda z grup – oprócz spektaklu – była również zobowiązana do przygotowania etiudy inspirowanej twórczością czwartego wieszcza. Organizatorzy w związku z tym przygotowali dla uczestników festiwalu warsztaty z tańców ludowych – poloneza oraz oberka. Trzy dni spędzone zostały w teatralnej atmosferze wypełnionej młodością, sztuką i dyskusjami w kuluarach. [więcej]

Świąteczne nauki i zabawy

Choć teatralne spotkania świąteczne powoli pokrywają się patyną, nadal drzemie w nich młody duch nowych pokoleń adeptów sztuki aktorskiej. Rok w rok spotykamy się, by wspólnie ze wszystkimi grupami teatralnymi najzwyczajniej pobawić się, potańczyć, poimprowizować, a celem tego jest nie tylko integracja i zacieśnianie więzów, ale i wzajemne uwrażliwienie. Każdy z uczestników przynosi na zajęcia swój bagaż doświadczeń, swoje spostrzeżenia i swój światopogląd, warto więc móc podzielić się nim z innymi, by ten nasz mały pałacowo-teatralny światek wciąż się poszerzał. Zadaniem aktora jest mówić na scenie o świecie (nieraz bliskim, nieraz odległym), wobec czego trzeba mu ten świat pokazać, a najbliższy jest właśnie tuż obok – to mój partner sceniczny, partner w zabawie teatralnej czy w życiu. Na spotkaniach świątecznych grupy uczą się od siebie nawzajem – uczą się pokory wobec młodszych i uczą się otwartości od starszych. W ten sposób zbierają energię niezbędną do własnej twórczej pracy.
W tym roku do naszej Pracowni dołączył Teatr Opowieści Rolplej, wobec czego było się „od kogo” i „komu” uczyć. Bo choć są oni inną odmianą teatru, to też mają, czym się podzielić z innymi. [więcej]

Podróż na Hawaje – widowisko Pracowni Tańca Etnicznego

15 grudnia, kilka dni przed świętami mieliśmy wyjątkową okazję by przenieść się na Hawaje. To wszystko dzięki widowisku Pracowni Tańca Etniczego, pod kierunkiem artystycznym p. Justyny Kozłowskiej. W widowisku „Święta tuż, tuż a my na Hawajach” wzięli  również udział młodzi aktorzy z Pracowni Teatralnej p. Iwony Faj, którzy na hawajskiej plaży odegrali scenki teatralne. O hawajskie rytmy zadbał zespół perkusyjny DJEMBE /Pracownia Muzyki Etnicznej, op.art. p. Ryszard Dziubak/.

W tym wielopokoleniowym widowisku można było zobaczyć m.in. rdzenne tańce hawajskie hula. Pieśni, rytmy i tańce w wykonaniu tancerek niosły przesłanie o tym, jaki piękny jest nasz świat i przypominały, by o niego dbać, bo piękno nie jest wieczne.  W przedświątecznym okresie podkreślały jak ważna jest tradycja i rodzina. [więcej]

Oliwer Witek studentem łódzkiej filmówki!

Mało kto wie, jak trudno dostać się do państwowej szkoły teatralnej. Matura zdana na 100% niewiele daje, najważniejsze są egzaminy, podczas których należy zmierzyć się na umiejętności z setkami osób z całego kraju. Sam egzamin podzielony jest na kilka etapów, w których stopniowo oddziela się ziarna od plew. By zostać studentem aktorstwa należy nie tylko potrafić dobrze mówić (dykcja i artykulacja), ale również być sprawnym fizycznie (koordynacja ciała, taniec), umieć śpiewać (a przynajmniej nie-fałszować), a przede wszystkim należy wykazać się wyobraźnią zarówno przy interpretacji tekstu (których w zależności od szkoły należy kilka lub kilkanaście opanować) jak i krótkich scenkach zadanych przez komisję. W tym roku przez ten żmudny proces udało się przejść Oliwerowi Witkowi, absolwentowi Pracowni Teatralnej Marcela Mroczka, w której spędził prawie sześć lat. Dopiero matura zmusiła go do odejścia w cień i na większe skupienie się na przygotowaniach do egzaminów niż do kolejnego spektaklu. [więcej]