20 lat z Leśnymi Sobotami. Rozmowa z Elżbietą Wielgoszewską
W tym roku LEŚNE SOBOTY świętują jubileusz 60-lecia. Elżbieta Wielgoszewska, obecnie nauczycielka Pracowni Turystyczno-Ekologicznej, swoją przygodę z leśnymi spacerami, zaczęła w latach 90-tych. Były to pierwsze rajdy z młodzieżą i ówczesnymi przewodnikami. Jeszcze wtedy nauczycielka szkoły podstawowej, nie sądziła, że za parę lat ona sama będzie prowadzić młodych turystów i ich opiekunów po szlakach Puszczy Bukowej i Wkrzańskiej, kontynuując ideę najpierw niedzielnych, a potem już sobotnich spacerów, które odbywają się w Szczecinie od 18 września 1966 roku.
Pałac Młodzieży w Szczecinie od 1993 roku jest organizatorem cyklu imprez turystycznych pod nazwą „Leśne soboty”. Te wędrówki po szlakach Puszczy Wkrzańskiej i Puszczy Bukowej mają swoje numery. Obecnie odbyło się ich już ponad TYSIĄC, a Ty Elu, od 20 lat prowadzisz te wędrówki w naszej placówce. W pierwszym roku Twojej pracy (rok 2006), Leśne Soboty świętowały swoje 40-lecie! Zatem to podwójny Jubileusz! Gratuluję!
Swoją pracę w Pałacu Młodzieży zaczęłam od świętowania jubileuszu 40 – lecia Leśnych Sobót. Imprezę zorganizowano na terenie Ośrodka Morskiego Pałacu Młodzieży w Dąbiu. Spotkało się tam wiele osób związanych z turystyką dzieci i młodzieży. Dobrym duchem całego przedsięwzięcia była wówczas nasza koleżanka Alicja Kaźmierczak. Gościliśmy tam pomysłodawców Leśnych Sobót oraz entuzjastów turystyki szkolnej. Niektórych z nich nie ma już wśród nas. Odeszli od nas Olek Wacławik, Ala Kaźmierczak, Janek Krzysztoń i Maja Syrek. Było to miłe, plenerowe spotkanie przyjaciół Leśnych Sobót z powiewem morskiej bryzy.
Twoja przygoda z Leśnymi Sobotami zaczęła się jednak dużo wcześniej, prawda? Pamiętasz swój pierwszy rajd, w którym uczestniczyłaś? Który to był rok? Kto prowadził rajd?
Już w dzieciństwie lubiłam spacery i wędrówki po polach i lasach. Pochodzę z Dolnego Śląska, które jest piękne. I ta fascynacja otaczającą mnie przyrodą pozostała do dzisiaj.
Moja przygoda z Leśnymi Sobotami rozpoczęła się w roku szkolnym 1996/97, kiedy to zaczęłam, razem z Alą Kaźmierczak, prowadzić Szkolne Koło Krajoznawczo – Turystyczne w Szkole Podstawowej nr 21 na Głębokim. Rozpoczęłyśmy wtedy współpracę z Oddziałem Zachodniopomorskim Polskiego Towarzystwa Schronisk Młodzieżowych. Pierwszy rajd, w którym uczestniczyłam, to była 566 Leśna Sobota po Puszczy Wkrzańskiej. Prowadził ją wtedy Maciek Krzakowski.
A potem, w 2006 roku dostałaś propozycje prowadzenia Leśnych Sobót. Wiem, że początki były trudne, ale zawsze mogłaś liczyć na wsparcie doświadczonych przyjaciół.
W kwietniu 2006 roku, podczas Imprezy na Orientację w ramach eliminacji miejskich do XXXIV Ogólnopolskiego Młodzieżowego Turnieju Turystyczno-Krajoznawczego, Janek Krzysztoń z Regionalnej Pracowni Krajoznawczej PTTK i Maciek Krzakowski, który prowadził wówczas Leśne Soboty, zaproponowali mi prowadzenie tych rajdów. Maciek przechodził na emeryturę i obaj stwierdzili, że jestem odpowiednią osobą do tego. Byłam zaskoczona! Ale było mi miło, że obdarzyli mnie takim zaufaniem. Cały czas jednak obawiałam się czy podołam temu zadaniu? Panowie stwierdzili, że tak. Moja kandydatura została zaakceptowana przez dyrekcję Pałacu Młodzieży i tak oto już 20 lat całym sercem poświęcam się wspaniałym Leśnym Sobotom.
Tak, początki były trudne, ale mogłam liczyć na wsparcie moich turystycznych przyjaciół: Uli Szajdy i Olka Wacławika. Wspierali mnie bardzo w pierwszych wędrówkach. Ula oswajała mnie ze szlakami po Puszczy Wkrzańskiej, a Olek odkrywał przede mną zakątki Puszczy Bukowej. Powoli przestawałam się bać prowadzenia dużej grupy młodzieży na rajdzie. Dzisiaj prawie wszystkie szlaki naszych puszcz są mi znane. Chociaż jeszcze do wielu miejsc nie dotarłam. Jestem ogromnie wdzięczna moim turystycznym Mentorom za wsparcie!
W Leśnych Sobotach biorą udział uczniowie, nauczyciele ale też mile widziani są rodzice i młodsze rodzeństwo, prawda? Ile lat miał najmłodszy uczestnik takich wędrówek?
Tak, nasze Leśne Soboty stały się rajdami rodzinnymi. Miło jest zobaczyć całą rodzinę w sobotę na szlaku. Jest to piękny widok jak mama i tata wędrują wspólnie z dziećmi, wspólnie pokonują przeszkody, podziwiają krajobrazy, wspólnie jedzą kanapki na łonie natury. Najmłodszym „leśnosobotowym turystą” był miesięczny chłopiec. Całą trasę pokonał wygodnie w wózku. On niewiele chyba pamięta z tego rajdu, ale jego mama, tata i dwójka starszego rodzeństwa – tak. Czasem na Leśne Soboty przychodzą również dawni uczniowie ze swoimi dziećmi, które ja nazywam swoimi wnukami. 😊
A która Puszcza jest Twoja ulubiona? Wkrzańska czy Bukowa? Za co cenisz każdą z nich? Masz swoją ulubioną trasę?
Każda z naszych puszcz ma swój klimat. Ja jednakowo cenię wszystkie z nich. A moja ulubiona trasa? Chyba wszystkie lubię, bo każda jest oryginalna.
Prawdziwy turysta nie boi się złej pogody. Ale podobno na Leśnych Sobotach rzadko zdarza się deszcz?
To prawda. W 20 – letniej historii prowadzenia Leśnych Sobót było chyba około 10, podczas których padał deszcz. Takim „pechowym” co do pogody miejscem złazu był dla nas kościół w Przęsocinie – 3 razy lało. Ale odczarowaliśmy to miejsce za czwartym razem – był lekki mróz i świeciło cudownie słońce. Przed każdą Leśną Sobotą na pytanie czy jak będzie zła pogoda, to odbędzie się rajd?, odpowiadam: prawdziwy turysta nie boi się złej pogody. No i z tego powodu nigdy nie została odwołana impreza. Nigdy też nie zdarzyło się by nikt nie przyszedł.
Policzyłaś swoje Leśne Soboty? Ile ich było do listopada 2026?
374! Gdyby nie pandemia byłoby 400 Leśnych Sobót. Chciałabym poprowadzić jeszcze te 26 rajdów. Nie pobiję rekordu Olka Wacławika, który prowadził przez ponad 30 lat rajdy. Ale myślę, że 400 Leśnych Sobót to byłoby COŚ!
Która Leśna Sobota zgromadziła najwięcej uczestników?
Rekordową pod względem uczestnictwa była 800 Leśna Sobota, która kończyła się wielką imprezą w MOS im. św. brata Alberta w Lasku Arkońskim. Bawiło się tam aż 689 osób. Najmniej liczną była 759 Leśna Sobota po Puszczy Bukowej, złaz przy rezerwacie Zdroje. To był ten jeden z nielicznych rajdów, podczas którego lało i kilkunastoosobowa grupa gimnazjalistów zawróciła z trasy wracając szybciej do domu.
Dokończ zdanie: Nie byłoby Leśnych Sobót, gdyby nie…
………. wspaniali nauczyciele, wspaniali uczniowie oraz ich wspaniali rodzice. Dla nich należą się podziękowania i głębokie ukłony! To oni są pozytywnie zakręconymi pasjonatami.
Dostajesz w prezencie bilet w podróż życia. Pakujesz plecak/walizkę. Gdzie wyruszasz na szlak? 😊
Na 100% Bieszczady! Wyobraź sobie, że nigdy tam jeszcze nie byłam!
Dokąd Ciebie prowadzą ścieżki Leśnych Sobót?
Do pięknych wspomnień.
Dziękuję i życzę jeszcze wielu wspaniałych wędrówek po leśnych szlakach! Niech będzie ich 400 i więcej! I oczywiście wyprawy w Bieszczady!
Z Elżbietą Wielgoszewską rozmawiała Monika Wilczyńska


