6. lipca 2026 roku, w Klubie 12 Szczecińskiej Dywizji Zmechanizowanej, miało miejsce niezwykłe Wydarzenie zorganizowane przez ww. Klub oraz Prezesa Związku Literatów Polskich Oddział w Szczecinie – Leszka Dembka, przy współudziale wielu wszechstronnych Artystów.

Licznie przybyła publiczność podziwiała pierwszą odsłonę planowanego cyklu spotkań pod hasłem Zatoka Piosenki Poetyckiej – Przystań. Gościem wieczoru była Małgorzata Hrycaj, poetka, należąca do Związku Literatów Polskich, jak również do Pracowni Tańca i Kultury Etnicznej Pałacu Młodzieży Pomorskiego Centrum Edukacji w Szczecinie, gdzie realizuje pasje taneczne pod kierunkiem Justyny Kozłowskiej.

Spotkanie w Klubie było nietuzinkowe i zdaniem uczestników bardzo udane, głównie za sprawą bogatych środków artystycznego przekazu. Oprócz recytowanej przez poetkę poezji, można było posłuchać lirycznych piosenek z tekstami twórców związanych ze szczecińskim oddziałem ZLP, opracowanych przez Grzegorza Haciskiego – muzyka i barda, w wykonaniu niego samego oraz trio wokalnego: Marty Nawrockiej, Malwiny Prokopienia i Filipa Bańkowskiego.

Dużym atutem spotkania była różnorodność artystycznych działań składająca się na korespondencję sztuk angażujących wiele zmysłów. I tak Wieczór rozpoczął się etiudą poetycko – taneczną, na kanwie wiersza Małgorzaty Hrycaj. Choreografię będącą twórczą wizją Justyny Kozłowskiej, zatańczyły uczestniczki prowadzonych przez nią zajęć tanecznych.

Duże wrażenie zrobiła na widzach etiuda autorstwa Magdaleny Sowińskiej, poetki, członkini Związku Literatów Polskich.

Za stronę techniczną odpowiadał Sławomir Święcicki, natomiast o oprawę graficzną zadbała Klaudia Wiszniowska – Praksa. Wspomagał ją Maciej Proksa, któremu powierzono dbałość o ogólny wyraz artystyczny. Rozmowy z Gościem prowadził Leszek Dembek.

 Maciej Proksa w artykule, który ukazał się 9. lipca w Kurierze Szczecińskim w interesujący sposób opisał minioną uroczystość. Wspomniał o finale spotkania, w którym przysłowiową wisienką na torcie stał się taniec w wykonaniu Renaty Brzozowskiej, Wiolety Pacewicz – Chabroń oraz Małgorzaty Hrycaj, należących do Pracowni Tańca i Kultury Etnicznej w Pałacu Młodzieży PCE w Szczecinie kierowanej przez Justynę Kozłowską.
Zauważył on, że: „Tańcząca poetka udowodniła tym samym, że korespondencja sztuk w jej wykonaniu nie jest jedynie teoretycznym założeniem, ale przeżywaną praktyką, w której ruch ciała staje się naturalnym przedłużeniem literackiej metafory”. Tancerki wykonały taniec „Ogród”, będący częścią widowiska autorstwa Justyny Kozłowskiej opartego na „Baśni o szczęściu” Małgorzaty Hrycaj.

Fascynacji sztuką poetka poświęciła jeden ze swoich wierszy, dedykowany Justynie Kozłowskiej, będącej dla niej nieustannie źródłem inspiracji. W rozmowie z Leszkiem Dembkiem przytoczyła słowa zawarte w sztuce Moliera „Mieszczanin szlachcicem”: „Wszystkie nieszczęścia ludzkie, klęski, których tak pełno w historii, głupstwa polityków, przegrane bitwy, wszystko to pochodzi jedynie z niedostatecznej umiejętności tańca.” Rozwijanie tej dziedziny sztuki stanowi zatem wartość uniwersalną, ponieważ taniec jako forma ekspresji i komunikacji niewerbalnej, wspólny jest wszystkim ludziom, jednoczy ich we współodczuwaniu świata i współtworzeniu jego piękna.

Tekst: Małgorzata Hrycaj

Zdjęcia: Jarosław Kwiatkowski